Poradniki

Rozmowa o podwyżce: jak ją przeprowadzić krok po kroku

Przejdź do treści i przykładów
Ilustracja AI: Rozmowa o podwyżce: jak ją przeprowadzić krok po kroku - kategoria Poradniki

Ilustracja wygenerowana z pomocą AI. Ma charakter poglądowy.

Siedzisz przy biurku i widzisz, że szef ma w kalendarzu wolne pół godziny. Od tygodni, a może od miesięcy, myślisz o podwyżce. W głowie układasz zdania, odrzucasz je, układasz od nowa. Czujesz, że pensja przestała odpowiadać temu, co robisz, ale nie wiesz, od czego zacząć rozmowę, żeby nie zabrzmiała jak żądanie ani jak prośba o łaskę.

Napięcie przed taką rozmową jest zrozumiałe. Dobrze przygotowana rozmowa może wpłynąć na Twoje zarobki i rozwój zawodowy na lata, a przygotowanie da się rozbić na kilka konkretnych kroków. Poniżej pokazuję, jak to zrobić.

Czy to dobry moment, żeby poprosić o podwyżkę?

Zanim umówisz rozmowę, sprawdź, w jakiej kondycji jest firma. Terri Kurtzberg i Charles Naquin, autorzy książki o negocjacjach zawodowych, zwracają uwagę, że czas ma znaczenie. Jeśli organizacja albo cała branża przechodzi trudny okres finansowy, prośba może napotkać opór niezależnie od tego, jak dobrze pracujesz.

Wskazówek szukaj tam, gdzie masz do nich dostęp:

  • raporty finansowe i dokumenty publiczne, jeśli firma je ogłasza,
  • wiadomości z branży,
  • komunikaty wewnętrzne,
  • rozmowy z zaufanymi współpracownikami.

Dobre pytania do siebie: czy firma wygląda na stabilną? Czy podwyżki dostają inne zespoły? Odpowiedzi nie dają pewności, ale pomagają wybrać lepszy termin na rozmowę.

Skąd wziąć dane o tym, ile płaci się na podobnym stanowisku?

Zamiast opierać się na poczuciu, że zarabiasz za mało, sprawdź, ile zarabiają osoby o podobnym doświadczeniu, wykształceniu, umiejętnościach i z tego samego regionu. Źródłem mogą być bazy wynagrodzeń (Glassdoor, Payscale, LinkedIn Salary), stowarzyszenia branżowe, rozmowy z rekruterami i Twoja sieć zawodowa. Dzięki rosnącej jawności wynagrodzeń w wielu branżach porównanie bywa dziś łatwiejsze niż kiedyś.

Jeśli dane pokazują, że zarabiasz poniżej rynku, masz obiektywne uzasadnienie. Eksperci od negocjacji nazywają je „legitimacy”.

Czasem ludzie idą krok dalej: zdobywają ofertę z innej firmy i proszą obecnego pracodawcę o dorównanie jej. Zanim wybierzesz tę drogę, zadaj sobie dwa pytania. Czy to jest przyjęte w Twojej organizacji lub branży? Czy kierownictwo odbierze to jako profesjonalne podejście, czy jako groźbę? Sięgaj po ten sposób tylko wtedy, gdy naprawdę jesteś w stanie go zrealizować. Pusta groźba może nadwyrężyć zaufanie i zaszkodzić Twoim perspektywom na dłużej.

Co mówić na rozmowie: o swojej wartości czy o swoich wydatkach?

Radzę oprzeć prośbę na wartości, którą wnosisz, a nie na własnych kosztach życia czy kłopotach finansowych. Rachunki są realne i ważne dla Ciebie, ale po drugiej stronie stołu ktoś decyduje, jak wydać budżet firmy. Łatwiej mu to zrobić, gdy widzi, co zyskuje.

Do opisania wartości nadają się:

  • wymierne osiągnięcia,
  • wygenerowany przychód lub zaoszczędzone koszty,
  • usprawnienia w pracy,
  • wkład w prowadzenie zespołu lub projektów,
  • nowe umiejętności,
  • rozszerzony zakres obowiązków.

Połącz je z celami organizacji, żeby było widać, że Twoja praca służy czemuś, na czym zależy firmie. Dołóż dane: wzrost kosztów życia od ostatniej podwyżki, czas, który minął od ostatniej zmiany wynagrodzenia, awanse bez zmiany pensji, porównania z rynkiem. Obiektywne kryteria wzmacniają Twoją argumentację i ograniczają wrażenie roszczeniowości, czyli poczucia, że prosisz o coś, bo „ci się należy”.

Czy podanie widełek zamiast jednej kwoty pomaga w negocjacjach?

Badania Daniela Amesa i Malii Mason, opublikowane w „Journal of Personality and Social Psychology”, sugerują, że przedstawienie oczekiwań płacowych jako przedziału liczb może być skuteczne.

Przykład zdania: „Na podstawie moich osiągnięć i danych rynkowych widzę podwyżkę w przedziale 5-6%”. Przedział może sygnalizować elastyczność, windować oczekiwania drugiej strony w górę i zmniejszać wrażenie sztywnego stanowiska. To wniosek z badań, który traktuję jako wskazówkę, a nie gwarancję: sugeruje, że przedział bywa korzystny, ale nie przesądza, że zadziała w każdej firmie, a wyniki badań z innego rynku nie muszą się przenosić wprost na polskie realia. Przedział powinien być realistyczny i poparty danymi.

Co zrobić, gdy usłyszysz, że teraz nie ma podwyżki?

Takie „nie” nie zamyka rozmowy. Przydadzą się wtedy dwie rzeczy: rozszerzenie tematu poza samą pensję i pytanie o przyszłość.

Deepak Malhotra, profesor Harvard Business School, pisze w artykule o negocjowaniu oferty pracy: „Nie skupiaj się na pieniądzach. Skup się na wartości całej umowy: obowiązkach, lokalizacji, podróżach, elastyczności godzin pracy, możliwościach rozwoju i awansu, dodatkach, wsparciu w dalszej edukacji” (w moim tłumaczeniu). Ten tekst dotyczy nowej oferty, ale ten sam sposób myślenia da się przenieść na rozmowę o podwyżce. Do rozmowy możesz wnieść między innymi:

  • rozszerzony zakres obowiązków ze ścieżką do awansu,
  • premie za wyniki,
  • elastyczną organizację pracy, pracę zdalną lub hybrydową,
  • budżet na rozwój zawodowy lub zwrot kosztów nauki,
  • udziały lub opcje na akcje,
  • dodatkowe dni urlopu.

Hannah Riley Bowles z Harvard Kennedy School i Bobbi Thomason z Pepperdine Graziadio Business School piszą, że ich badania i praca z menedżerami sugerują, iż negocjowanie roli (zakresu uprawnień i możliwości rozwoju) prawdopodobnie przyniesie karierze więcej korzyści niż negocjowanie pensji i świadczeń. Odnoszą to do negocjowania kolejnej pracy, więc w rozmowie o podwyżce traktuję to jako trop, a nie regułę.

Jeśli usłyszysz odmowę, zachowaj spokój i profesjonalny ton, a potem zapytaj, jakie kamienie milowe uzasadniłyby podwyżkę w przyszłości. „Nie” dzisiaj może zmienić się w „tak” później, jeśli dostaniesz jasną mapę wyników, do których możesz dążyć.

Jak krok po kroku przygotować rozmowę o podwyżce?

  1. Sprawdź sytuację firmy. Poszukaj sygnałów, czy w organizacji i branży są podwyżki, czy raczej oszczędności.
  2. Zbierz dane o rynku. Porównaj się z osobami o podobnym doświadczeniu, umiejętnościach i lokalizacji.
  3. Spisz swoje osiągnięcia. Przy każdym dopisz liczby: przychód, oszczędności, czas, zakres odpowiedzialności.
  4. Ustal przedział. Wybierz widełki realistyczne i oparte na danych.
  5. Umów osobne spotkanie. Nie poruszaj tematu mimochodem, na korytarzu czy przy okazji innej sprawy.
  6. Przećwicz wypowiedź. Powiedz ją na głos, najlepiej przed zaufaną osobą.
  7. Przygotuj odpowiedzi na zarzuty. Zastanów się, co możesz usłyszeć, i przemyśl, jak na to odpowiesz.
  8. Miej plan na „nie”. Przygotuj pytanie o kamienie milowe i listę innych elementów pakietu, o których możesz rozmawiać.

Sama rozmowa nie musi być konfrontacją. To negocjacja oparta na wartości, przygotowaniu i planie. Przeprowadzona z namysłem, może wzmocnić relację z przełożonym, a nie ją nadwerężyć.

Zrób jedną rzecz: dziś wieczorem otwórz notatnik i wypisz trzy swoje osiągnięcia z ostatnich miesięcy, każde z jedną liczbą (kwota, czas, liczba osób lub projektów). Nie szukaj jeszcze idealnych sformułowań, wystarczą trzy konkretne linijki, od których zaczniesz przygotowania.

Często zadawane pytania

Czy lepiej prosić o podwyżkę w konkretnym momencie roku?

Wskazówki dotyczą przede wszystkim kondycji finansowej firmy i branży oraz tego, czy podwyżki są przyznawane w innych częściach organizacji. Konkretnego miesiąca nie wskazuję.

Czy wspominać o ofercie z innej firmy?

To ryzykowna taktyka. Zastanów się, czy w Twojej organizacji jest to przyjęte i czy kierownictwo odbierze to jako profesjonalizm, czy jako groźbę. Wybieraj ją tylko wtedy, gdy naprawdę jesteś w stanie ją zrealizować, bo pusta groźba może podkopać zaufanie.

Czy wspominać o swoich wydatkach i trudnej sytuacji finansowej?

Lepiej oprzeć rozmowę na wartości: mierzalnych osiągnięciach, oszczędnościach, nowych umiejętnościach i rozszerzonych obowiązkach. Pomocne mogą być też dane o wzroście kosztów życia od ostatniej podwyżki, ale jako obiektywne kryterium, a nie osobista prośba.

Co jeśli szef odmówi?

Zachowaj spokój i zapytaj, jakie kamienie milowe uzasadniłyby podwyżkę w przyszłości. Możesz też zapytać o inne elementy pakietu, takie jak premie, elastyczna praca czy budżet na rozwój.

Źródła

Od autora tego bloga

Wiesz już, co powinno się zmienić. Mind Architect uczy robić to pod presją.

180-dniowy program Jana Gajosa: wiedza o granicach, decyzjach i nawykach przeniesiona do codziennych reakcji. Manfred AI Coach, inteligentne powtórki, 373 cytowane źródła. Zero pseudonauki i weekendowych transformacji.

Udostępnij:
Nie przegap nowych artykułów o psychologii i nawykach - dodaj Jan Gajos Blog do swoich źródeł w Google.
Dodaj do preferowanych źródeł
Jan Gajos

Jan Gajos

Jan Gajos — autor książki „Na Własnych Zasadach”, twórca 180-dniowego programu Mind Architect®, mówca i przedsiębiorca. Łączy badania z psychologii poznawczej, neurobiologii i ekonomii behawioralnej z praktycznymi systemami budowania nawyków, stawiania granic i skutecznego działania.