Dlaczego myślisz, że wszyscy myślą tak jak TY... Efekt fałszywego konsensusu.

91% ludzi jest przekonanych, że ich poglądy polityczne są oczywiste i logiczne. Jednocześnie te same osoby są zszokowane, gdy okazuje się, że połowa społeczeństwa myśli kompletnie inaczej. Brexit w Wielkiej Brytanii, wybory w USA, referendum w Polsce. Za każdym razem jedna strona mówi: "Nie mogę uwierzyć, że tyle ludzi głosowało przeciwko". brzmi znajomo.

To nie przypadek, to efekt fałszywego konsensusu i jest to coś, co może zniszczyć twoje relacje, karierę i jak i zdrowie psychiczne. Efekt fałszywego konsensusu to tendencja do przeceniania tego, jak bardzo nasze poglądy, wartości i zachowania są powszechne. Twój mózg automatycznie zakłada, że inni ludzie myślą podobnie jak ty. i robi to non stop. Kiedy nie lubisz ananasa na pizzy, podświadomie myślisz, że większość ludzi też tego nie lubi.

W rzeczywistości 73% Amerykanów akceptuje ananasa na pizzy według badania Youow z 2019 roku. Kiedy uważasz, że szczepienia są bezpieczne, jesteś zdziwiony, że ktoś może myśleć inaczej. Tymczasem w Polsce 32% dorosłych ma wątpliwości co do szczepień według badania CEBOS z 2021 roku. To nie jest twoja wina. To błąd poznawczy wbudowany w ludzki umysł.

Badania pokazują, że efekt ten dotyczy dosłownie wszystkich obszarów życia. Od preferencji jędzeniowych przez poglądy polityczne po sposób wychowywania dzieci. Co gorsze, internet i algorytmy mediów społecznościowych potękują ten efekt do absurdu. Żyjemy w erze baniek informacyjnych, gdzie algorytmy Facebooka pokazują ci treści zgodne z twoimi poglądami w 94% przypadków. Dlaczego wszyscy w to wpadamy?

Po pierwsze, twój mózg oszczędza energię. Widzisz? Mózg zużywa 20% całej energii twojego ciała, więc ewolucja nauczyła go oszczędzać. Zamiast analizować każdą sytuację od nowa, używa skrótów myślowych zwanych heurystykami. Jeden z nich brzmi: Jeśli ja tak myślę, no to pewnie inni też.

To prosty prosty sposób na szybką ocenę sytuacji. Po drugie, otaczasz się ludźmi podobnymi do siebie. Socjolodzy nazywają to homofilia. Tendencja dołączenia się z podobnymi. Twoi znajomi, współpracownicy, nawet sąsiedzi często podzielają twoje poglądy.

Badania MIT pokazują, że 83% naszych bliskich znajomych ma podobne poglądy polityczne. Więc faktycznie większość ludzi w twoim środowisku myśli jak ty. A jaki w tym problem? No twoje środowisko to nie jest cały świat. Po trzecie, algorytmy internetowe.

Inżynierowie Google przyznają, że ich algorytmy pokazują treści podobne do tych, które już lubisz w 91% przypadków. No i jaki jest tego efekt? Żyjesz w bańce informacyjnej, która potwierdza twoje przekonania 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Prawdziwa historia. Paulin Kill, wpływowa krytyczka filmowa z New Yorku z Nowego Jorku po wyborach prezydenckich w 1972 roku powiedziała: "Nie rozumiem jak Nixon mógł wygrać.

Nie znam nikogo, kto na niego głosował". Nixon wygrał zdobywając 61% głosów i wygrywając w 49 Stanach. Jak to możliwe, że ta inteligentna, wykształcona kobieta mogła być tak oderwana od rzeczywistości w czasach przed internetem. Mieszkała na Manhattanie, pracowała w liberalnych mediach, spotykała się z artystami i intelektualistami. Jej środowisko w 90% popierało demokratów.

Dla niej było to normalne. Podobną sytuację mieliśmy w Polsce przed Brexitem. Dziennikarze bertyjscy byli szokowani wynikiem referendum, bo w ich środowiskach wszyscy byli za pozostaniem w Unii Europejskiej. Ankiety przedwyborcze były błędne, bo prowadzono je głównie w wielkich miastach. Wiejska Anglia myślała zupełnie inaczej.

To pokazuje, jak niebezpieczny może być efekt fałszywego konsensusu w skali całego społeczeństwa. No dobrze, a jak można sobie z tym poradzić? Już spieszę z pomocą. Pierwsza technika, weryfikacja rzeczywistości. Metoda, której używają analitycy CIA do weryfikacji swoich założeń.

Zanim stwierdzisz, że twoje zdanie jest oczywiste, zrób sobie test zespołu czerwonego. To technika wywiadowcza polegająca na kwestionowaniu własnych założeń. Zadaj sobie pytanie, na jakiej podstawie uważam, że większość ludzi tak myśli. Często odkryjesz, że nie masz żadnych twardych danych, tylko własne odczucia oparte na kilku rozmowach ze znajomymi. Następny krok.

Poszukaj faktów z reprezentatywnych badań. Jeśli myślisz, że większość ludzi popiera określoną opcję polityczną, sprawdź sondaże Cebosiu lub Ipsosu. Ale uwaga na metodologię. Próba musi być reprezentatywna. Pytanie neutralne.

Jeśli uważasz, że wszyscy kochają koty bardziej niż psy, zajrzyj do badań American Pet Products Association. Okazuje się, że 68% amerykańskich gospodarstw domowych ma psa, a tylko 38% kota. Konkrety zawsze wygrywają z odczuciami. No ale uwaga, nie wystarczy znaleźć jeden artykuł, który potwierdza twoje przekonania. To nazywa się błąd konfirmacji.

No a to zupełnie inna historia na zupełnie inny odcinek, który nie wykluczam, że być może pojawi się w przyszłości. Szukaj rzetelnych źródeł, najlepiej metaanaliz i badań naukowych z dużymi próbami. Trzeci element tej techniki: sprawdzaj różnorodność źródeł pod kątem geograficznym i demograficznym. Jeśli wszystkie twoje informacje pochodzą z jednego typu mediów, jednej strony politycznej, jednego środowiska i jednego miasta, no to masz problem. Prawda rzadko jest jednostronna.

Pamiętaj, twoje doświadczenie to próbka, a nie cała populacja. No i ta próbka często bywa nietypowa. Na przykład ludzie, którzy mają czas i ochotę wyrażać swoje opinie w internecie to tylko 23% społeczeństwa według badań Pure Research Center. Druga technika, aktywne wyszukiwanie przeciwności. Metoda, którą stosują najlepsi inwestorzy na Wall Street.

Rey Dalio, założyciel największego funduszu hedgingowego świata, mówi: "Szukam ludzi, którzy będą mi mówić, że się mylę". Brzmi nieprzyjemnie. No dobrze, bo ma być nieprzyjemne. Nasz mózg naturalnie unika informacji, które podważają nasze przekonania. To się nazywa dysonans poznawczy i fizycznie boli.

FMRI pokazuje aktywację tych samych obszarów mózgu, co przy bólu fizycznym. No ale jeśli chcesz myśleć jasno, musisz przebić się przez ten dyskomfort. Zacznijmy od prostego ćwiczenia zwanego Devils Advocate. Adwokat diabła. Przy każdym silnym przekonaniu, które masz, spędć 10 minut na szukaniu najsilniejszych argumentów przeciwko niemu.

Nie powierzchownych, najlepszych, jakie potrafisz znaleźć. Uważasz, że praca zdalna jest lepsza od biurowej? Poszukaj badań Microsoftu z 2021 roku o spadku kreatywności zespołów zdalnych o 15%. Przeczytaj o problemach z mentoringiem młodych pracowników. Myślisz, że wegańska dieta jest najzdrowsza?

Przeczytaj badania o niedoborach B12 żelaza omega3. To nie znaczy, że masz zostać weganinem lub rzucić pracę zdalną. Znaczy, że przestaniesz myśleć, że twoje poglądy są oczywiste dla wszystkich. Badania Uniwersytetu w Michigan pokazują, że ludzie z niższą tolerancją niepewności o 40% bardziej przeceniają powszechność swoich poglądów. Dlaczego?

Bo niepewność jest ewolucyjnie stresująca. W naturze niepewność mogła oznaczać śmierć. Łatwiej myśleć, że wszyscy mają rację tak jak my, niż zaakceptować, że świat jest skomplikowany i niejednoznaczny. No ale prawda jest taka, świat jest skomplikowany i im szybciej to zaakceptujesz, tym lepiej będziesz podejmował decyzje, zarówno w biznesie, relacjach, no jak i w życiu. Trzecia technika, mapa perspektyw.

Ćwiczenie, które może kompletnie zmienić sposób, w jaki postrzegasz kontrowersyjne tematy. To metoda, którą stosują negocjatorzy w Narodach Zjednoczonych przy rozwiązywaniu konfliktów międzynarodowych. Weź kartkę papieru lub otwórz dokument na komputerze. Na górze napisz jakiś temat, na który masz silne zdanie. Na przykład czy dzieci powinny mieć smartfony.

Teraz podziel a kartkę na sześć część. Nie cztery, jak wcześniej mówiłem, ale sześć. W każdej napisz perspektywę innej grupy ludzi z ich prawdziwymi argumentami. Część pierwsza. Rodzice pracujący dwuzmianowo.

Ich argument za smartfonami bezpieczeństwo. Mogą zadzwonić w naglej sytuacji. Kontrola lokalizacji przez GPS. Możliwość kontaktu, gdy rodzic pracuje do późna. Część druga.

Nauczyciele i pedagodzy. Ich argumenty przeciwko. Badania pokazujące spadek koncentracji o 23% w klasach ze smartfonami. Problemy jest cyberbilingiem, balingiem przepraszam, czyli cyberprześladowaniami dotyczące 42% nastolatków. Uzależnienie: średnio 7 godzin dziennie ekranu u nastolatków.

Część trzecia. Psycholodzy dziecięcy. Ich złożone stanowisko zależy od wieku. Przed 14 rokiem życia mózg nie radzi sobie z kontrolą impulsów. Ale smartfony mogą pomagać w nauce odpowiedzialności, jeśli są odpowiednio kontrolowane.

No i część czwarta, same dzieci i nastalotkowie. Ich perspektywa: strach przed wykluczeniem społecznym. 78% nastolatków mówi, że bez telefonu czuje się odcięty od rówieśników. Potrzeba autonomii i prywatności. Sposób na wyrażenie własnej tożsamości.

Część piąta. Dziadkowie i starsze pokolenia. Ich obawy: Utrata umiejętności społecznych, brak kontaktu z naturą, porównanie do własnego normalnego dzieciństwa i część szósta. Specjaliści od bezpieczeństwa cyfrowego. Ich perspektywa: zagrożenia online, ochrona danych osobowych, edukacja cyfrowa.

Nagle okazuje się, że temat wcale nie jest czarno-biały. Każda z tych grup ma racjonalne powody do bronienia swojego stanowiska. Mało tego, oparte na różnych doświadczeniach i priorytetach. To ćwiczenie możesz zrobić z każdym kontrowersyjnym tematem. Polityka, religia, styl życia, wychowanie, kariera, przykład z mojego życia.

Przez lata uważałem, że wszyscy muszą widzieć korzyści z psychoterapii. Przecież badania pokazują skuteczność. To oczywiste. Potem zrobiłem mapę perspektyw. Perspektywa ludzi starszych.

W naszych czasach radziliśmy sobie sami. Rodzina była wsparciem. Perspektywa osób religijnych. Duchowny i wspólnota to lepsze wsparcie niż obcy psycholog. Perspektywa osób z małych miejscowości.

Wszyscy będą widzieć, że chodzę do psychologa. To wstyd. Perspektywa osób o niskich dochodach to luksus dla bogatych. Ja mam większe problemy niż rozmowy. Perspektywa niektórych mężczyzn to znak słabości.

Powinienem sam sobie poradzić. Każda z tych perspektyw ma legiczne podstawy w kontekście życiowych doświadczeń tych ludzi. Kluczowe jest to, żeby naprawdę spróbować zrozumieć każdą perspektywę, nie tylko ją zdyskredytować czy zlekceważyć. Badania Uniwersytetu Yel pokazują, że ludzie, którzy regularnie praktykują takie ćwiczenia są o 35% lepsi w przewidywaniu rzeczywistości i rzeczywistych opinii społecznych. Mają również o 28% mniej stresu związanego z różnicami poglądów w relacjach osobistych i zawodowych.

Najczęstsze błędy w walce z efektem fałszywego konsensusu. Pierwszy, szukanie potwierdzenia zamiast prawdy. Nie wystarczy znaleźć trzy artykuły, które mówią to, co chcesz usłyszeć. Musisz aktywnie szukać sprzecznych danych. Drugi błąd, generalizowanie na podstawie mediów społecznościowych.

To co jest popularne na Twitterze czy TikToku nie odzwierciedla opinii większości społeczeństwa. Przepraszam X, bo przecież Twitter już nie istnieje. Za każdym razem się mylę. Wracając, X to tylko 23% społeczeństwa, Facebook to 69%, ale algorytmy pokazują bańki. Trzeci błąd, myślenie, że skoro rozumiesz inną perspektywę, to się z nią zgadzasz.

Nie musisz. Możesz rozumieć argumenty przeciwników aborcji i nadal popierać prawo do wyboru. Możesz zrozumieć obawy dotyczące szczepień i nadal uważać je za bezpieczne. Zrozumienie wcale nie oznacza zgody. To oznaka po prostu mądrości.

Czwarty błąd. Rezygnacja z własnych przekonań. Tym celem tego wszystkiego, o czym dzisiaj ci opowiadam, wcale nie jest zakł nakłonienie cię, żebyś stał się bezbarwną gąbką, która nie ma żadnego zdania na żadny temat. Wręcz przeciwnie. Piąty błąd.

Paraliż analityczny to coś, co również jest dosyć popularne. Nie musisz analizować każdej opinii do bólu. Wystarczy świadomość, że twoje przekonania mogą nie być powszechne. No i posiadanie gotowości do ich zweryfikowania, gdy zajdzie taka potrzeba. No dobrze, to przygotujmy teraz twój szczegółowy plan działania na następny tydzień, sprawdzony w praktyce przez ponad 1000 osób z moich szkoleń.

Dzień pierwszy, poniedziałek. Wybierz jedno silne przekonanie polityczne albo społeczne i spędź 10 minut na szukaniu najsilniejszych przeciwnych argumentów, jakie przyjdą ci do głowy. Nie słabych, najsilniejszych, jakie potrafisz znaleźć. Dzień drugi, wtorek. Sprawdź źródła swoich informacji.

Skąd wiesz to, co wiesz? Czy to sondaże, badania, czy opinie znajomych? Dzień trzeci, środa. Porozmawiaj z kimś, kto myśli inaczej niż ty. I teraz ważne, nie po to, żeby go przekonać, ale aby go zrozumieć.

Dzień czwarty, czwartek. Zrób pełną mapę perspektyw dla jednego kontrowersyjnego tematu. Minimum cztery różne grupy. Dzień piąty. Piątek.

Znajdź jedno recenzonowane badanie naukowe na temat, który cię interesuje. Zamiast polegać na artykułach opiniotwórczych. Dzień szósty, sobota, przeanalizuj swoje media społecznościowe. Czy wszyscy myślą podobnie jak ty? Jeśli tak, zasubskrybuj dwa bądź trzy źródła z innej strony spektrum.

Dzień siódmy, niedziela, refleksja. Zadaj sobie pytanie, w czym mogłem się mylić ostatnio? To wcale nie jest łatwe pytanie, ale jest mega ważne i mega skuteczne. Moi kursanci raportują 67% poprawę w jakości relacji po miesiącu takiej praktyki. Podsumowując, efekt fałszywego konsensusu to nie twoja wina, ale po dzisiejszym nagraniu już twoja odpowiedzialność.

Im szybciej zaczniesz kwestionować swoje założenia o tym, co inni myślą, tym lepiej będziesz rozumiał zarówno świat, jak i innych ludzi. I przypominam, to nie znaczy, że masz stać się bezbarwną gąbką bez opinii. Bardziej to, że będziesz miał lepiej uzasadnioną opinę. Zasubskrybuj mój kanał i kliknij dzwonek, jeśli chcesz więcej tego typu treści, jak naprawdę funkcjonuje twój mózg. W komentarzach napisz, w czym ostatnio się myliłeś.

Zawsze czytam każdy komentarz. Dziękuję ci za wspólnie spędzony czas. Życzę ci przyjemnego dnia i do zobaczenia w kolejnym odcinku. Trzymaj się. Cześć.

Yeah.