Awans dostał ktoś z zewnątrz. Co teraz powiedzieć zespołowi?

Dobra, powiem wprost: jeśli właśnie zatrudniłeś managera z zewnątrz, zamiast awansować kogoś z zespołu — nie masz problemu z decyzją. Masz problem z tym, co się dzieje potem.

Bo Kasia z marketingu, która aplikowała na to stanowisko, już wymyśliła sobie historię. "Nie jestem wystarczająco dobra. Nie doceniają mnie. Może czas szukać gdzie indziej." I za trzy miesiące masz wypowiedzenie na biurku.

Nie chodzi o to, że podjąłeś złą decyzję. Ale dlatego, że nie wytłumaczyłeś mechanizmu.

Dlaczego ludzie biorą to osobiście

Mechanizm jest prosty. Kiedy ktoś nie dostaje awansu, jego mózg automatycznie szuka odpowiedzi na pytanie: "Dlaczego nie ja?" I jeśli nie dostarczysz konkretnej odpowiedzi — wymyśli sobie najgorszą możliwą wersję.

To nie paranoja. To bias atrybucji — błąd poznawczy, który sprawia, że porażki przypisujemy sobie ("jestem za słaby"), a sukcesy okolicznościom ("miałem szczęście"). Ewolucyjnie to miało sens. Lepiej przeszacować zagrożenie niż je zbagatelizować.

Jeśli chodzi o zawodowym ten mechanizm generuje toksyczną mieszankę: obniżoną motywację, spadek zaufania i cichą rezygnację. Kasia dalej przychodzi do pracy — ale przestaje się angażować. Przestaje proponować pomysły. Robi minimum.

I właśnie przez to tracisz nie tylko potencjalnego lidera. Tracisz dobrego pracownika, którego masz tu i teraz.

Co zrobić zanim ogłosisz decyzję

Zanim wyślesz maila "Z przyjemnością informujemy, że nowym dyrektorem zostaje Tomasz Kowalski z Competitor Corp" — zrób jedną rzecz: porozmawiaj z osobami, które aplikowały wewnętrznie.

Nie przez telefon. Nie mailem. Twarzą w twarz.

I nie mów: "Doceniamy Twoje zaangażowanie, ale..." To pusty PR. Powiedz konkretnie:

Dlaczego wybrałeś kogoś z zewnątrz (np. "Potrzebujemy doświadczenia w skalowaniu zespołu z 5 do 50 osób — tego nikt wewnątrz jeszcze nie robił")

Co konkretnie brakuje tej osobie do awansu (np. "Nie masz jeszcze doświadczenia w zarządzaniu budżetem powyżej miliona złotych")

Jak może to zdobyć (np. "W ciągu najbliższego roku możesz poprowadzić projekt X z budżetem 300k i zobaczymy, jak sobie radzisz")

Zobacz, co się dzieje. Zamiast "nie jesteś wystarczająco dobry" — dostajesz "oto czego Ci brakuje i oto jak to zdobyć". To nie pocieszanie. To mapa.

Jak ogłosić decyzję zespołowi

Kiedy już ogłaszasz decyzję publicznie — nie sprzedawaj jej jako "świeżej krwi" ani "nowej energii". To brzmi jak: "Wy, którzy tu jesteście, jesteście starą, zmęczoną ekipą".

Zamiast tego powiedz wprost, czego potrzebowałeś i dlaczego nie mogłeś tego zbudować wewnętrznie w odpowiednim czasie. Przykład:

"Potrzebujemy kogoś, kto skalował zespół sprzedaży w modelu SaaS B2B w ciągu 18 miesięcy. Tomasz robił to dwukrotnie. Mamy teraz okno 12 miesięcy — nie mamy czasu budować tego doświadczenia od zera."

To nie usprawiedliwienie. To kontekst. I kontekst zmienia wszystko.

Co zrobić w pierwszych 30 dniach

Pierwsza reakcja po ogłoszeniu to zwykle cisza. Ludzie nie mówią wprost "jestem wściekły". Mówią "ok, rozumiem". I wracają do biurek z zaciśniętymi zębami.

Dlatego w ciągu pierwszych 30 dni:

1. Daj nowej osobie zadanie, które pokaże wartość
Nie "poznawanie zespołu" przez miesiąc. Konkretny projekt, który rozwiąże realny problem. Ludzie szanują kompetencje, nie tytuły.

2. Stwórz osobie pomiętej przestrzeń do rozwoju
Nie "może kiedyś". Konkretny projekt, budżet, deadline. Pokaż, że awans z zewnątrz nie oznacza końca ścieżki kariery wewnątrz.

3. Monitoruj sygnały cichej rezygnacji
Spadek inicjatywy, krótsze odpowiedzi na spotkaniach, brak pomysłów. To nie jest "zły nastrój, który minie". To początek drogi do wypowiedzenia.

Kiedy lepiej awansować wewnętrznie

Nie każda sytuacja wymaga gwiazdy z rynku. Czasem lepiej awansować kogoś z 70% kompetencji i 100% zaufania zespołu — niż ściągnąć kogoś ze 100% kompetencji i zerowym zaufaniem.

Pytanie brzmi: czy możesz sobie pozwolić na 6-12 miesięcy nauki? Jeśli tak — awans wewnętrzny to inwestycja w lojalność i kulturę. Jeśli nie — zatrudniasz z zewnątrz i płacisz cenę w postaci napięć.

Nie ma tu dobrej odpowiedzi. Jest tylko świadomy wybór.

I komunikacja, która nie zostawia ludzi z pytaniem "Dlaczego nie ja?" bez odpowiedzi.

Często zadawane pytania

Jak długo po awansie z zewnątrz powinienem czekać na rozmowę z pominiętym pracownikiem?

Zero dni. Rozmawiasz PRZED ogłoszeniem decyzji publicznie. Jeśli ogłosiłeś już publicznie — robisz to tego samego dnia, maksymalnie następnego ranka. Każda godzina zwłoki to czas, w którym osoba buduje sobie toksyczną narrację w głowie.

Co zrobić, jeśli pracownik po awansie kogoś z zewnątrz składa wypowiedzenie?

Nie próbuj go zatrzymać obietnicami "następnym razem będziesz Ty". To pusty czek. Zapytaj wprost: "Co musiałoby się zmienić, żebyś został?" Jeśli odpowiedź brzmi "awans" — nie masz pola manewru. Jeśli brzmi "chcę prowadzić własne projekty" — możesz coś zbudować. Nie obiecuj tego, czego nie możesz dostarczyć w ciągu 3 miesięcy.

Czy powinienem publicznie tłumaczyć, dlaczego nie awansowałem pracownika wewnętrznego?

Nie. Publicznie mówisz, DLACZEGO wybrałeś osobę z zewnątrz (jakie kompetencje były potrzebne). Prywatnie mówisz osobie pominiętej, czego jej brakowało. Publiczne tłumaczenie "dlaczego nie Kasia" to upokorzenie, nie transparentność.

Jak pogodzić awans z zewnątrz z budowaniem kultury rozwoju wewnętrznego?

Pokazując, że awans z zewnątrz to wyjątek, nie reguła. Jeśli 80% liderów w firmie to awanse wewnętrzne, a 20% to rekrutacje z rynku — ludzie widzą, że ścieżka kariery istnieje. Jeśli proporcje są odwrotne — masz problem z retencją talentów.

Co zrobić, jeśli nowa osoba z zewnątrz nie sprawdza się, a pominięty pracownik to widzi?

Nie udawaj, że wszystko jest ok. Jeśli popełniłeś błąd w rekrutacji — przyznaj to i napraw. Czasem najlepszą rzeczą dla zespołu jest powiedzenie "pomyliłem się, szukamy rozwiązania". To nie słabość. To przywództwo.

Źródła

Inc.com - 3 Tips for Handling Employees Passed Over for Promotion